باب سوم — در عشق و شور — حکایت 16

یکی از عرب در بیابانی از غایتِ تشنگی می‌گفت: یا لَیْتَ قَبْلَ مَنِیَّتي یَوْماً أَفُوزُ بِمُنْیَتي نَهْراً تُلاطِمُ رُکْبَتي وَ أَظَلُّ أَمْلَأُ قِرْبَتي