باب هشتم — در آداب صحبت — حکایت 16

هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ. پسندیده‌ست بخشایش ولیکن منه بر ریش خلق‌آزار مرهم ندانست آن که رحمت کرد بر مار که آن ظلم است بر فرزند آدم