باب هشتم — در آداب صحبت — حکایت 91

هر که به تأدیب دنیا راه صواب نگیرد، به تعذیب عقبی گرفتار آید. وَلَنُذیقَنَّهُم من العَذاب الأدنی دوُنَ العَذابِ الأکبرِ. پند است خطاب مهتران آن گه بند چون پند دهند و نشنوی بند نهند